Welkom » Reizen-Vakantie » New York

New York – Hier kan niets tegen op


                                                  Times Square

Ik heb New York tweemaal eerder bezocht, maar van deze stad krijg je nooit genoeg. Er is zoveel te zien en mee te maken, als je er oog voor hebt en er voor open staat. In New York heb ik het gevoel dat ik in mijn eigen film loop. Dat komt omdat je nu in werkelijk al die dingen ziet die je altijd in films heb gezien. Bepaalde straten, de gele taxi’s, Rockerfeller Center, Broadway, de met gaas omheinde Baseball speelplaatsen, waar de plaatselijk jeugd speelt, Central Park, Times Square. Echt net een film.


De laatste keer dat ik New York bezocht was met enkele zakelijke relaties en mijn zoon. De tweede dag zijn we los van elkaar op pad gegaan, zodat iedereen kon doen waar hij zin in had zonder overleg met de anderen. Ben toen vanaf Times Square lopend onderweg gegaan naar het World Trade Center dat er toen nog stond. Dat was echter een vergissing. Nog niet eens halverwege heb ik toch maar de subway genomen, want de afstand viel zwaar tegen. Op de kaart leek het een klein stukje maar in werkelijkheid is het veel verder. Van de Amerikanen kun je denken wat je wil, maar als toerist heb je in no time contact met die mensen. De lift van het World Trade Center, liftcabines zo groot als een kamer, werd bediend door een liftboy. Gelijk met mij stapte ook een klas uitgelaten schoolkinderen met begeleiding in. De liftboy voelde de stemming uitstekend aan zette direct een populaire song in, die als vanzelf uitbundig door de schoolklas en de juf werd mee gezongen. Moet je hier eens komen in de lift. Geen mens doet zijn bek open, staan elkaar een beetje ongemakkelijk en appelig aan te kijken en lopen zonder te groeten de lift uit. Ja, deze jongen ook, ben ook een Nederlander. Nou daar niet dus en dat maakt o.a. het verschil. Als men enthousiast is en praat doe je het zelf ook automatisch. Helaas is dat van huis uit niet onze mentaliteit en instelling in Nederland.

Afijn, sta ik net buiten boven op het World Trade Center van het gigantische uitzicht te genieten, staat ineens die liftboy naast me en begint spontaan tegen me te praten en verteld dat ik mazzel heb met het weer en zicht in februari, want dit kwam in die maand maar weinig voor en of ik het mooi vond en waar ik vandaan kom, etc.ect.. Hij had waarschijnlijk net lunchpauze, want het was rond 12 uur en kwam misschien een frisse neus halen. Kijk door zulke acties voel je je meteen thuis in die stad. Zo spontaan maak je dat hier in Nederland nooit mee. Het uitzicht was inderdaad spectaculair. Het is een heel vreemde gewaarwording als je helikopters onder je ziet vliegen i.p.v. boven je. En dan het zicht op al die wolkenkrabbers die je van boven af ziet, want het World Trade Center was het hoogste gebouw. Het zicht was tot vliegveld JFK en verder.


Na het bezoek aan het hoogste punt van het World Trade Center, besloot ik het laagste punt, The Basement, te bezoeken. Daar was enkele jaren geleden een aanslag gepleegd met een bom, door e.o.a. achterlijke blinde Arabische Sjeik. Gelukkig is die gek opgepakt. Nu van die aanslag is niets meer te zien, alles is perfect hersteld. In het Basement waren verschillende restaurants gevestigd, waar de kantoormensen hun lunch gebruikten. Omdat het inmiddels een uurtje of één was, besloot ik ook iets te gaan eten in zo’n restaurant. Nu dat was een voltreffer. Man man wat heb ik genoten. Nogmaals je moet er oog voor hebben en er voor openstaan, maar dan zit je echt in een Real Soap. Tegen een wand stond een lange rij tweepersoonstafeltjes. Ik ging aan zo’n tafeltje zitten met mijn rug naar de muur, zodat ik goed zicht had op de rest van de zaak. Kon zo mooi de hele gang van zaken gadeslaan. Aan het tafeltje links van mij gingen twee mannen zitten. Eén hele hele dikke en een met een petje op, druk met elkaar in gesprek. De serveerster komt en vraag Jim(het petje) what do you want? Jim wou een stokbrood met een Diet Coke(een cola light). Cola schenken ze daar in vazen i.p.v. glazen en die wordt vanuit een kan steeds weer vol ge schonken voor de zelfde prijs. Toen vroeg de serveerster en jij John(de dikke) what do you want? Nou John wilde French Fries (patat).

En, vroeg de serveerster, wil je ook een Diet Coke? Waarop de dikke antwoordde in een sappig New York’s American Engels: Do I look like a dietcokeman? Kijk, de manier waarop en in de context en de ambiance van dat moment en dan ervaren door een Nederlandse toerist, is dit gewoon geweldig. Had zo gebruikt kunnen worden als een scene in een t.v. Soap. Zo iets is onbetaalbaar. Toch hoefde ik maar een paar dollar voor mijn stokbroodje te betalen.


Brooklyn Bridge


Na de lunch besloot ik de subway naar Brooklyn(Breukelen) te nemen. Wilde naast Manhattan ook andere wijken van New York zien. Zo’n rit met de subway is ook al een beleving op zich. Ik weet niet of dat te maken heeft met de wijk Brooklyn, maar daar zie je toch mafketels. Er stond er een in de subway met een gettoblaster(is Brooklyn een getto?) keihard aan met dat ding mee te galmen en ritmisch te bewegen zonder dat hij ook maar enig idee had in welke omgeving hij was. Dan de manier van kleden, omgaan en praten met elkaar, dat kan ik ook alleen maar van de film en TV. Ik besloot er bij de 3e halte er uit te gaan. Om niet te verdwalen en om weer op het zelfde subwaystation in te stappen voor de terugreis, keek ik naar de naam van de straat. Wat schets mijn verbazing, ik stond in de “Schermerhorn Street”. Dat hou je toch niet voor mogelijk. Reis je in NYC naar een willekeurig subway station en kom je uit in een straat met een Hollandse naam. Toeval?? Nu zijn er meerdere straten en buurten die een Nederlandse naam hebben zoals o.a. Utrecht.


Plaza Hotel aan Central Park South -Fifth Avenue


Bij mijn eerste bezoek aan NYC had ik er al eens op het bordes gestaan. Sindsdien herken ik dat punt regelmatig in films die zich in New York afspelen. Ik heb het over het Plaza Hotel aan Central Park South, ter hoogte van Grand Army(Fifth Avenue). Tijdens deze tweede reis was ik daar weer, nu samen met Niels. We waren even Central Park een stukje ingelopen. Omdat ik naar het toilet moest en ik geen andere gelegenheid zag koos ik het Plaza uit om een plasje te doen. Niels wilde niet mee naar binnen, was hem veel te kapitalistisch. Wat kapitalistisch? Alles daar is kapitalistisch en wat is daar fout aan? Een 2 persoonskamer per nacht kost tussen $535,00 en $1045,00. De Edwariaanse Suite gaat tot $ 1935,00.


                               Doorkeeper

Doorkeepers-1.jpg

Dus ik ging even alleen naar binnen. Moest eerst nog langs de “Doorkeeper”, met zijn indrukwekkende kostuum en hoge hoed op, zien te komen. Maar de man had mensenkennis, zag mij ook voor een kapitalist aan, want ik mocht na hem gegroet te hebben ongehinderd naar binnen. Binnen is het heel speciaal en apart en moeilijk in woorden te vertellen, want het is ook een gevoel. In het tapijt zakte je niet tot je enkels weg, dat is overdreven, maar je schoenen verdwenen toch wel bijna tot halverwege. Hier kan je elk moment tegen een of andere wereld beroemde filmster, zanger, musicus etc. aan lopen. Want de gemiddelde man in de street kan hier niet overnachten, kost iets te veel.

Na wat quasi te hebben rond gelopen, vond ik de WC. Kranen e.d. alles goudkleurig. Wat opviel dat het vrij druk was. Toen ik klaar was wilde ik mijn handen gaan wassen en dus wilde ik de kraan open draaien, maar dat had ik mooi mis. Was te laat. Er stond een man in een uniform achtige outfit met een zwart/wit gestreept overhemd en deze draaide de kraan voor me open en weer dicht. Daarna wilde ik papier pakken om mijn handen te drogen, maar daar kreeg ik ook niet de kans toe. Voordat ik mijn handen kon uitstrekken naar de papierhouder, had mijn gestreepte vriend al een paar vellen voor mij gepakt en drukte deze in mijn handen. Ik heb nog even goed gekeken of er met de andere “zeikers” niet toevallig zo’n behulpzame man mee de wc in ging. Maar dat heb ik niet gezien. Zou me niet verbaast hebben.


Vrijheidsbeeld


Ga de komende Kerstreis daar beslist weer  pissen, sorry ik bedoel een plas doen en zal daar dan weer verslag van doen. 

Zie ook het bericht op deze site  "Met Kerstmis in New York - The Big Apple"